Executietraject en beslaglegging

Executietraject en beslaglegging

Na het uitspreken van een vonnis in een incassozaak volgt het executietraject. Hierbij staat het woord ‘executie’ voor de uitvoer van het vonnis. Het executietraject is de laatste fase van een gerechtelijk incassotraject en wordt uitgevoerd door de deurwaarder. De deurwaarder heeft hierbij het dwangmiddel beslaglegging tot zijn beschikking.

Beslaglegging heeft betrekking op geld, bijvoorbeeld in de vorm van banktegoeden, salaris, aandelen, bedrijfskapitaal enzovoorts. Hierbij kunnen financiële tegoeden van de debiteur worden aangesproken om de schuld af te lossen. Daarnaast kan beslaglegging slaan op (on)roerend goed, bijvoorbeeld een koophuis, auto of inboedel.

Beschrijf uw situatie en vergelijk incassobureaus



Gevolgen beslaglegging

Beslaglegging op (on)roerende goederen heeft in eerste instantie het doel om de debiteur als laatste dwangmiddel tot betalen te bewegen. Aangezien de kosten van een volledig executietraject vaak hoger liggen dan de uitstaande schuld gebeurt het weinig dat een zaak eindigt met de daadwerkelijke verkoop van goederen. De kosten voor een executieverkoop bestaan onder andere uit de huur van de veilinghal, opslag- en advertentiekosten en de bijkomende deurwaarderskosten.

Verkoop van goederen na beslaglegging

Wanneer het toch tot een verkoop van inbeslaggenomen goederen komt, worden deze per opbod geveild om zo tot een zo hoog mogelijke vergoeding te komen. De veiling gebeurt onder toezicht van de deurwaarder. Wanneer de verkoop is afgerond wordt van de opbrengst eerst de deurwaarder schadeloos gesteld. Daarna wordt het restant van de schuld aan de schuldeiser uitgekeerd. In het geval dat de opbrengst van het verkochte goed hoger uitkomt dan de vergoeding voor de deurwaarder en de totale uitstaande schuld, wordt het restant aan de debiteur uitgekeerd.

Executietraject en beslaglegging